من سعی دارم تا عین گروهNA انجمن معتادان ایران که با تکیه بر اصول درمانی میتوانند بر مشکل خود فایق آیند بر آن شدم که این طرح رو برای گروه فوبی اجتماعی پیاده کنم باشد که اغاز این راه چراغی باشد و نور امیدی باشد برای آیندگان بزودی برنامه های این وبلاگ رو اعلام خواهم کرد دوستدار شما مجید

وقتی متوجه شدم که این بیماری رو دارم اول افسردگی گرفتم چراکه در ابتدا ی جوانی این یکی از مصیبت بار ترین پیامهایی زندگی منبود به هر حال به دکتر مراجعه کردم و چون آدم منظمی بودم دستورات دکتر و روانشناس ها رو مو به مو اجرا میکردم من چند سال زیر نظر سه روانپزشک دارو مصرف کردم به همراه روان درمانی بعد از گذشت چند سال جواب این بود باید باهاش بسازی و این حرف دوباره من رو ناراحت کرد چراکه فکر میکردم چند سال سر کار بوده ام و اونجا نیز سر خورده شدم تصمیم گرفتم خود دست به مطالعه بزنم از روانشناسی آموزشی به طور آزاد شروع کردم بعد شروع به مطالعه نظرات روانپزشکی در ادامه مطلب

من اینجام چون تمام راهها را رفته ام ودنبال ایجاد راه جدیدم نه تکراری

من توصیه میکنم تا این بیماری را جدی نگرفته اید دنبال درمان نروید چون پشتکاری نخواهید داشت و زمانی شما دنبال درمان واقعی خواهید رفت که عجز و ناتوانی خود را در درمان فردی بپذیرید وبرای درمان آن از گروه صادقانه طلب کمک واستمداد کنید واین کمک را ازدرونتان فریاد بزنید تا صدای ناتوانی خود رابشنوید این آغاز راه شما مدد جوی عزیز خواهد بودوتا به این نقطه نرسیده ای فقط وقت خود را تلف کرده ای

تعریف آن در سایت ویکی پدیا و مردمان به طور کامل آمده است آنچه مهم است این هست که این بیماری فرد را پس از چند سال خانه نشین میکند وشبکه دوستان فرد را نابود میکند ودر نتیجه فرد برای اداره کردن خود با سختی شدیدی روبرو شده وافسرده میشود ماهیت این بیماری پیشرونده هست این افراد در جامعه برای گذران زندگی زجر بینهایت شدید وطاقت فرسایی را تحمل کرده وبه همین خاطر میل به انتحار در این افراد زیاد است

hmmm